× بستن تبلیغات

بلیط هواپیما اصفهان مشهد
shoofersho.com

-

در سال 1928، Hubert “Hub” ون دورن این شرکت را با نام Commanditaire Vennootschap Hub van Doorne’s Machinefabriek تاسیس کرد. هم بنیانگذار و سرمایه گذار او A.H. Huenges، مدیر عامل یک کارخانه آبجوسازی بود. ون دورن چندین بار خودروی هوئنگس را تعمیر کرده بود و هوئنگس که از کار او راضی بود، به او پیشنهاد داد تا در زمینه تجارت به او کمک مالی کند. Hub در یک کارگاه کوچک در محوطه کارخانه آبجو شروع به کار کرد. در سال 1932، این شرکت که در آن زمان توسط هاب و برادرش، ویم ون دورن اداره می‌شد، نام خود را به Van Doorne’s Aanhangwagen Fabriek (کارخانه تریلر Van Doorne) تغییر داد که به اختصار DAF نامیده می‌شد.

Huenges در سال 1936 شرکت را ترک کرد و شرکت DAF در آن زمان به طور کامل در دست برادران ون دورن بود. DAF تبدیل های Trado را برای تبدیل کامیون های فورد 4×2 به درایوهای 6×4 آفرود توسعه داد. یکی از معدود خودروهای زرهی DAF، M39 Pantserwagen، از پیشرفت‌های این پیشرانه Trado استفاده می‌کرد. تولید M39 برای جنگ جهانی دوم خیلی دیر انجام شد – در تهاجم به هلند (1940) فقط سه نفر شاهد نبرد بودند.

بعد از جنگ جهانی دوم، ماشین‌های لوکس و کامیون‌ها بسیار کمیاب بودند. این یک فرصت بزرگ برای DAF بود. در سال 1949، این شرکت شروع به ساخت کامیون، تریلر و اتوبوس کرد و نام خود را به Van Doorne’s Automobile Fabriek (کارخانه خودروسازی Van Doorne’s Automobile Fabriek) تغییر داد. نخستین مدل کامیون DAF A30 بود.

در طول دهه 1950، DAF یک تامین کننده اصلی برای تجهیز مجدد خودروهای پوست نرم ارتش هلند بود، با مدل هایی مانند DAF YA-126 و DAF YA-328 ‘Dikke Daf’. اینها از محرک H تمام چرخ متحرک استفاده می‌کردند که از تبدیل‌های Trado توسعه یافته بود.

در اواخر سال 1954، Hub van Doorne این ایده را داشت که از گیربکس‌های متغیر پیوسته با تسمه استفاده کند، مانند بسیاری از ماشین‌های تسمه‌گردان در کارخانه‌ها، برای رانندگی وسایل نقلیه جاده‌ای. DAF در سال 1955، اولین پیش نویس خود را از یک سیستم محرک تسمه اتومبیل تولید کرد. طول چند سال بعد، این طرح توسعه و اصلاح شد. در فوریه 1958، DAF یک ماشین چهار نفره کوچک با تسمه را در نمایشگاه خودرو هلند (AutoRAI) نشان داد.

واکنش مردم بسیار مثبت بود و سفارش 4000 خودرو صادر شد. در سال 1959، DAF شروع به فروش اولین خودروی جهان با گیربکس دائماً متغیر، DAF 600 کوچک چهار نفره کرد. این اولین مدل از سری مدل‌هایی بود که در سال‌های بعد عرضه شد، از جمله DAF 33، DAF 44، DAF 55 و DAF 66، همه از سیستم انتقال مبتکرانه Variomatic استفاده می کنند.

در سال 1967، DAF کارخانه جدیدی را برای تولید خودرو در Born افتتاح کرد. 44 اولین مدلی بود که در آنجا تولید شد.

در سال 1972، International Harvester of Chicago 33% از سهام DAF را خریداری کرد (در حالی که دولت هلند 25? و خانواده Van Doorne 42? باقیمانده را در اختیار داشتند)، و یک سرمایه گذاری مشترک را تشکیل دادند. این قرارداد تا سال 1981 ادامه داشت. DAF بخش خودروهای سواری خود را به همراه کارخانه فعلی ندکار در Born در سال 1975 به شرکت سوئدی Volvo Cars فروخت و DAF را بر روی خط کامیون های موفق خود متمرکز کرد.

در سال 1987، DAF با بخش Leyland Trucks از Rover Group ادغام شد و در ژوئن 1989 در بورس هلند و لندن به عنوان DAF NV عرضه شد. شرکت جدید با نام Leyland DAF در انگلستان و به عنوان DAF در جاهای دیگر معامله می‌شود.

DAF Bus در سال 1990 برای تبدیل شدن به بخشی از United Bus جدا شد. پس از مشکلات موجود در بازار بریتانیا، پس از اینکه DAF NV در فوریه 1993 مدیریت شد، عملیات هلندی در یک خرید مدیریتی با تجارت با برند DAF Trucks فروخته شد.

در اکتبر 1996، پاککار DAF Trucks را خریداری کرد. DAF Trucks و Leyland Trucks در ژوئن 1998، زمانی که Paccar نیز Leyland Trucks را خریداری کرد، مجدداً به آنها ملحق شدند. در 9 ژانویه 2012، Paccar سنگ بنای کارخانه جدید را در شهر Ponta Grossa، در ایالت پارانا، برزیل نصب کرد.

ارزش خالص DAF در حال حاضر 1.7 میلیارد دلار است

کسب و کار خودرو

اولین خودروی سواری، DAF 600، در فوریه 1958 به عموم ارائه شد. این خودرو دارای ساختار فولادی واحد بود، با یک موتور دو سیلندر باکسر با هوا خنک نصب شده در جلو، چرخ‌های عقب را از طریق یک کلاچ گریز از مرکز و گیربکس Variomatic CVT به حرکت در می‌آورد. نحوه ساخت این دستگاه نیاز به دیفرانسیل را از بین می برد، زیرا تسمه های محرکه اختلاف سرعت را در پیچ ها می گیرند.

این به عنوان یک دیفرانسیل لغزش محدود عمل می کرد. این خودرو دارای سیستم تعلیق مستقل در تمام نقاط، با بند مک فرسون و فنر ورقه ای عرضی در جلو، و طراحی بازوی نیمه دنباله دار فنری در عقب بود. اولین 600s در سال بعد از خط تولید خارج شد. مدل بعدی 750 بود که دارای یک دوقلو 749 سی سی (45.7 مکعب مکعب) بزرگتر بود.

بعداً، DAF نوع مجلل تری به نام نرگس تولید کرد که به سه مدل با شماره های DAF 30، DAF 31 و DAF 32 تقسیم شد. نام 32 پس از عرضه 44 در سال 1966، به 33 تغییر یافت، یک خودروی کلاس متوسط بزرگتر طراحی شده توسط جیووانی میچلوتی.

44 از نظر زیبایی و همچنین از نظر مکانیکی طراحی کاملاً جدیدی داشت، اما طرحی مشابه با «انواع A» داشت (600، 750، 30، 31، 32 و 33)، با تفاوت اصلی آن 850 سی سی (52) بود. cu in) موتور دو سیلندر و طراحی محور عقب با محور چرخان کامل آن برخلاف بازوهای نیمه دنباله دار نوع A.

DAF 55 مدل 1968 دارای یک موتور چهار سیلندر OHV با حجم 1108 سی سی (67.6 مکعب مکعب) با آب خنک‌تر بود که از موتور رنو 8 کلئون مشتق شده بود. طراحی بدنه آن نسبت به مدل 44 با یک جلوی جدید که دارای موتور و رادیاتور طولانی تر، چراغ های عقب بزرگتر و فضای داخلی شیک تر بود، تغییر یافت. تعلیق جلو از فنر ورقه ای عرضی به فنرهای مک فرسون با فنرهای پیچشی و میله ضد رول تغییر کرد.

DAF 66 به‌عنوان جانشین 55 معرفی شد. طراحی جدید و جعبه‌ای جلو و طراحی جدید محور عقب را نشان می‌داد. دو تسمه محرک اکنون به یک دیفرانسیل نیرو می دادند و محور از طرح محور چرخشی به محور دیون با فنر برگ تغییر کرد. این یک پیشرفت بزرگ در مقایسه با هندلینگ (محور) محورهای نوسان مدل های قبلی 33، 44 و 55 بود.

ولوو 33 درصد از سهام DAF را در دسامبر 1972 خریداری کرد و قصد داشت سود بیشتری را به خود اختصاص دهد. آنها در 1 ژانویه 1975 دارایی های خود را به 75 درصد افزایش دادند و شرکت و کارخانه ندکار را در اختیار گرفتند. ولوو مدل های 33 و 44 را کنار گذاشت و بعداً DAF 66 را با سپرهای بزرگتر و فرمان ایمنی به عنوان ولوو 66 تغییر داد.

DAF 46 با کمک ولوو ساخته شد و و اساساً 44 با محور عقب 66 و تک تسمه واریوماتیک (نیم گیربکس 66) بود . ضعف بزرگ این سیستم این است که خرابی تسمه محرک خودرو را فلج می کند. آخرین طرح DAF، با کد P900، که در ابتدا DAF 77 در نظر گرفته شده بود، در طول انتقال به مالکیت ولوو توسعه یافت و در نهایت به عنوان سری ولوو 300 در سال 1976، ابتدا به عنوان هاچ بک سه دری ولوو 343 با گیربکس Variomatic، عرضه شد.

پس از فروش آهسته اولیه، محدوده به 340/360، با یک نوع پنج در و در دسترس بودن گیربکس دستی گسترش یافت، و محدوده 340/360 در فروش موفقیت‌آمیز شد. در نهایت تا زمان توقف تولید در سال 1991 از 1.3 میلیون دستگاه فراتر رفت. مدل‌های بعدی ولوو 440/460/480 و نسل اول مدل‌های S40/V40 نیز در کارخانه ندکار ساخته شدند، تا زمانی که ولوو در سال 2001 منافع خود را به میتسوبیشی موتورز فروخت و پایان مشارکت ولوو با کارخانه سابق DAF پس از تقریباً سی سال بود. . امروزه، این کارخانه در حال حاضر متعلق به VDL Nedcar است و مدل‌های Mini خاصی را برای BMW تولید می‌کند.

نمونه های اولیه و اتومبیل های خاص

برای یک شرکت کوچک، DAF تعداد زیادی نمونه اولیه تولید کرد. همچنین مربیان معروفی مانند جیووانی میچلوتی و OSI خودروهایی را بر اساس مکانیک های DAF ساخته اند. برای مثال، OSI City Car که به یک مینیاتور تبدیل شد. ماشین ساحلی “شلت” میچلوتی نیز وجود داشت که بعداً برای استفاده از زیره‌های فیات 850 تغییر یافت. خانواده سلطنتی هلند یکی از این ها را در اقامتگاه تابستانی خود در پورتو ارکول استفاده کردند.

کسب و کار کامیون

DAF اولین کامیون خود به نام A30 را در سال 1949 تولید کرد. این کامیون در سالهای بعد ارتقا یافت. اولین تلاش آنها برای ورود به بازار بین المللی شکست خورد، 2000DO. کامیون بعدی آنها 2600 1964 بود که با کابین مجهز اما کاربردی خود به یک فروشنده بزرگ تبدیل شد. آنها همچنین یک تراکتور به اصطلاح جلوی اژدر تولید کردند.

در دهه 1970، یک کابین کج مدولار جدید به نام F218 در طیف خودروهای F1600/F2000 معرفی شد. سه سال بعد، F241 عریض تر، که دارای شیشه جلوپنجره سه برف پاک کن مشخصه DAF بود، با نام DAF 2800 معرفی شد. این طراحی تا معرفی کابین مدل 95 در سال 1987 ادامه داشت. همچنین یک نسخه سبک تر و باریک تر به نام F198 وجود داشت که در سال 1972 بر روی F1200 و F1400 معرفی شد، اما این مدل با عمر کوتاه تنها پس از سه سال جایگزین شد. در سال 1984 تولید کامیون DAF 13645 بود. این رقم در سال 1985 به 14382 افزایش یافته است.

DAF همچنین یکی از اولین کسانی بود که موتور دیزلی مجهز به توربوشارژر اینترکول شده را وارد کامیون های خود کرد که در این سالها با 3600 خود بسیار مشهود شد. بزرگترین توربودیزل 6 سیلندر 11.6 لیتری (710 cu in) آنها بر اساس موتور قدیمی Leyland O.680 ساخته شده بود. این موتور بزرگ استاندارد DAF تا دهه نود بود.

سری 95 DAF در سال 1987 راه اندازی شد و به سرعت جایزه مورد علاقه “کامیون سال” را به دست آورد. 95 دارای یک کابین کاملاً جدید بود که به طور مشترک با ENASA اسپانیا توسعه یافته بود، یک نسخه اصلاح شده از موتور 11.6 لیتری ATI، با قدرت های 310، 350 و 380 اسب بخار و گیربکس 16 سرعته ZF Friedrichshafen. در قاره گیربکس Twinsplitter Eaton یک گزینه بود. طیف کاملی از پیکربندی‌های محور برای مطابقت با نیازهای عملیاتی ارائه شد.

توجه زیادی به عایق صدا صورت گرفت. برای مثال، گیربکس تلسکوپی بود، در حالی که سطح سر و صدای داخل کابین در 95 باعث شرمساری بسیاری از سالن های لوکس شد. یک به روز رسانی در سال 1991 شاهد قدرت جدید 329، 364 و 401 اسب بخار بود. – یک نوع 430 اسب بخاری، همراه با مدل های تراکتور عرشه پایین و تریم داخلی اصلاح شده، در بهار 1992 معرفی شد.

دو سال بعد، پس از یک مطالعه فشرده در بخش بازار مسافت بسیار طولانی، DAF از 95.500 Super Spacecab در نمایشگاه RAI در سال 1994 پرده برداری کرد. کابین سری 95 ارتفاع و طول بیشتری پیدا کرده بود و بر فراز 14 لیتری N14 کامینز قرار داشت که 507 اسب بخار قدرت داشت. جعبه دنده جدید ZF با محفظه آلومینیومی 16S221 با Intarder اختیاری تعبیه شد. یک نوآوری، تعویض دنده هیدرولیک بود که با Konsberg نروژ توسعه یافت.

در ارتفاع کلی 3.85 متری، Super دارای ارتفاع داخلی 2.25 متر، یک تخت مجلل با فضای ذخیره سازی سخاوتمندانه در زیر، و طیف گسترده ای از گزینه ها شامل مایکروویو، یخچال و سیستم تلویزیون/فیلم بود.

95.500 به عنوان یک تراکتور 4×2 یا میله کششی سفت و سخت، تنها با LHD در دسترس بود، اگرچه Super Spacecab در مدل‌های موتور 11.6 لیتری موجود بود. 95.500 در حال حاضر یک کامیون بسیار کمیاب است که با توجه به قیمت اصلی فهرست 87650 پوندی، شگفت‌آور است.

طراحی اولیه کابین تا به امروز در حال تولید باقی مانده است، اخیراً به عنوان 95XF و اکنون XF105، اگرچه هر دوی این پیشرفت های 95 اصلی ماشین های کاملاً متفاوتی هستند.

سایر وسایل نقلیه در محدوده DAF شامل خودروهای به ارث رسیده از Leyland Trucks Roadrunner (با نشان DAF 600, 800, 1000 on the Continent) است که به سری 45 تکامل یافته است، که کابین آن بر روی 18 تن ناخالص 55 و همچنین به عنوان یک مشخصات نظامی 4×4 استفاده شد.

یک خط جدید کاملاً متوسط تا سنگین در پایان سال 1992 عرضه شد، 65، 75 و 85 که از کابین گوه‌ای یکسانی استفاده می‌کردند. با موتورهای 6.24 لیتری (381 مکعب)، 8.65 لیتری (528 مکعب اینچ) و 11.6 لیتری (710 متر مکعب) DAF، برخی از جزئیات طراحی جدید ارائه شده است، در حالی که کابین سری 85 10 سانتی‌متر (3.94 اینچ) بالاتر روی شاسی قرار داشت تا موتور WS پاک شود.

یک مدل با عمر کوتاه، سری 80 1990 تا 1993 بود که از کابین T45 Roadtrain که از تصاحب Leyland Trucks به دست آمده بود، مجهز به خط محرکه ATI استفاده می کرد. همچنین برای مدت کوتاهی 3200 عرضه شد، که اساساً یک مدل 2800 بازسازی شده با سبک شرکتی و جلوپنجره سه میله بود.






:: موضوعات مرتبط :
تاريخ : دوشنبه 31 مرداد 1401 | 14:51 | نویسنده : shoofersho.com |